19/2/17

Νηστεία



Η πνευματική νηστεία, με προϋπόθεση τη σωματική νηστεία, όταν ο άνθρωπος έχει τη σωματική υγεία του, εισάγει τον άνθρωπο στο χώρο της προσευχής, της λέπτυνσης δηλαδή και "νηστείας" του νου του, της πνευματικής προσοχής, των πολλών παρηγορητικών δακρύων και στεναγμών μέσα στην καρδιά, στον με αυταπάρνηση πνευματικΌ αγώνα για χριστοποίηση, αγιασμό ολόκληρου του πιστού και στην πνευματική ελεημοσύνη προς τους άλλους πιστούς...

Από τη ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ (19.2.17)

18/2/17

Δὲν κατάλαβε ἢ τὸν παραπλανοῦν;



Δὲν κατάλαβε ἢ τὸν παραπλανοῦν; Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας μὲ συνεχεῖς συνεντεύξεις, δηλώσεις καὶ ἀναφορὲς ἐπιχειρεῖ νὰ παρουσιάσει ὡς ἄνευ περιεχομένου τὶς ἀντιδράσεις γιὰ τὴν περίφημη θεματικὴ ἑβδομάδα «Σῶμα καὶ Ταυτότητα» στὰ Γυμνάσια τῆς χώρας.

Κι αὐτό, διότι, κατὰ τὸν κ. Ὑπουργό, ὁ τρίτος ἄξονας τῆς θεματικῆς ἑβδομάδας μὲ τὸν τίτλο «Ἔμφυλες Ταυτότητες» ποὺ προκάλεσε τὶς ἀντιδράσεις, ἀναφέρεται ἁπλῶς στὶς σχέσεις τῶν δύο φύλων καὶ ἀποσκοπεῖ στὴν ἐνημέρωση τῶν παιδιῶν γιὰ τοὺς κινδύνους ποὺ διατρέχουν στὶς πολυήμερες ἐκδρομές, οἱ ὁποῖες, ὅπως εἶπε, συχνὰ συνοδεύονται ἀπὸ ἀρκετὲς ἀνεπιθύμητες ἐγκυμοσύνες.

Πράγματι ἔτσι κατέληξε ἡ ὑπόθεση. Ἀφοῦ τὸ Ὑπουργεῖο ἀντιμετώπισε τὴν ὀργίλη ἀντίδραση γονέων καὶ ἄλλων φορέων, ἀναγκάσθηκε ὑποχωρώντας τάχα νὰ «διευκρινίσει» ὅτι στὶς σχέσεις τῶν δύο φύλων θὰ ἑστιασθεῖ τὸ περιεχόμενο τοῦ τρίτου θεματικοῦ ἄξονα.

Ὅμως ἀρκεῖ μιὰ ἁπλὴ ἀναζήτηση στὸ Διαδίκτυο γιὰ νὰ διαπιστώσει κανεὶς τί σημαίνει π.χ. «Βιολογικὸ καὶ κοινωνικὸ φύλο», ποὺ ἀποτελεῖ μέρος τοῦ τρίτου ἄξονα καὶ ἀπευθύνεται στὰ παιδιά. Σὲ ἐρωτηματολόγιο ποὺ δόθηκε σὲ παιδιὰ ἡλικίας 13-18 ἐτῶν στὴν Ἀγγλία, ἀρι­θμοῦντο 23 εἴδη κοινωνικοῦ φύλου γιὰ νὰ ἐπιλέξουν τί νομίζουν ὅτι εἶναι. Ἰδού μερικά: ἀγόρι, κορίτσι, ἀγοροκόριτσο, τράνς-ἀγόρι, τράνς-κορίτσι, ρευστὸ φύλο, ἄφυλο, δίφυλο, μὴ δυαδικό, ἡμιαγόρι, ἡμικορίτσι, ἀλλόκοτο φύλο, μὴ φύλο, τρίφυλο, πάνφυλο, ἀνάμεσα ἀγόρι καὶ κορίτσι, ἑρμαφρόδιτο, ἀβέβαιο, ἀνέκφραστο... 

Ὁ κ. Ὑπουργός, πιστεύουμε, θὰ στενοχωρηθεῖ, ἂν δεῖ τὸν ἐνθουσιασμὸ ποὺ προκάλεσε ἡ Ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργείου του στὶς ὁμάδες τῶν λεγόμενων ΛΟΑΤ (Λεσβιακῶν, Ὁμοφυλόφιλων, Ἀμφισεξουαλικῶν καὶ Τρανσεξουαλικῶν ἀτόμων). Καὶ θὰ καταλάβει ἢ ὅτι τὸν ἔχουν ἐξαπατήσει μὲ τὸ προκάλυμμα τῆς Διατροφῆς, τῶν Ἐθισμῶν καὶ τῶν τάχα Σχέσεων τῶν δύο φύλων... ἢ ὅτι δὲν ἔχει ἐπαρκῶς σταθμίσει ποῦ στὸ τέλος θὰ ὁδηγήσει τὴν Παιδεία τοῦ τόπου ἡ κερκόπορτα ποὺ ἄνοιξε στὰ Σχολεῖα μὲ τὴ θεματικὴ αὐτὴ ἑβδομάδα.

Ἄλλωστε καὶ μόνο τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ φορέας ποὺ σχεδίασε τὸ ὅλο Πρόγραμμα δὲν εἶναι ἄλλος ἀπὸ τὴν Μὴ Κυβερνητικὴ Ὀργάνωση μὲ τὸν τίτλο «ΑΝΤΙΓΟΝΗ», ποὺ αὐτοχαρακτηρίζεται ὡς «Κέντρο Πληροφόρησης καὶ Τεκμηρίωσης γιὰ τὸ Ρατσισμό, τὴν Οἰκολογία, τὴν Εἰρήνη καὶ τὴ Μὴ Βία», ἀρκεῖ γιὰ νὰ ἀντιληφθεῖ καν­εὶς ποῦ στοχεύει τὸ ἐγχείρημα. Οἱ δὲ διασυνδέσεις τῆς συγκεκριμένης Ὀργανώσεως μὲ αὐτὲς τῶν ΛΟΑΤ φανερώνουν τὸν προσανατολισμό της. 

Βέβαια πολὺ σημαντικὸ ἐρώτημα εἶναι καὶ τὸ ἀπὸ ποῦ χρηματοδοτεῖται καὶ αὐτὴ καὶ οἱ ΛΟΑΤ ὀργανώσεις· οἱ ὁποῖες γνώριζαν ἀπὸ πρὶν γιὰ τὴ θεματικὴ ἑβδομάδα καὶ ἦταν ἤδη ἕτοιμες μὲ ὑλικὸ ποὺ ἐντέχνως τώρα διοχετεύουν στὰ Σχολεῖα μέσῳ δῆθεν οὐδέτερων φορέων.

Ἐπιπλέον οἱ πολίτες διερωτώμεθα τί σημαίνει αὐτὸ τὸ μυστηριῶδες τάχα «διευκρινιστικὸ ἔγγραφο», ποὺ φαίνεται νὰ ἐστάλη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖο στὴν Ἱερὰ Σύν­οδο καὶ ἐκείνη ἔσπευσε νὰ τὸ κοινοποιήσει σὲ ὅλες τὶς Μητροπόλεις. Γιατί τὸ ἔστειλε τὸ Ὑπουργεῖο; Γιὰ νὰ τὴν παραπλανήσει; Νὰ τῆς κλείσει τὸ στόμα; Νὰ φιμώσει καὶ τοὺς ἄλλους ἐπισκόπους;
Τί εἴδους συμπαιγνίες τέλος πάντων ἔχουν σχεδιασθεῖ καὶ ἐξυφαίνονται μ᾿ αὐ­τὲς τὶς κινήσεις; Καὶ μέχρι πότε οἱ φύλακες θὰ ὑπνώττουν ὕπνο θανατηφόρο;


Φοβάσαι τον θάνατο;


Έχεις ακούσει για τον μακάριο διάκο Αββακούμ; Όταν τον οδηγούσαν οι Τούρκοι μέσω του Βελιγραδίου, στα δεσμά, για να τον καρφώσουν στον πάσσαλο, αυτός ο ιπποτικός Βόσνιος τραγουδούσε: «Ο Σέρβος είναι του Χριστού, χαίρεται, τον θάνατο»! Αυτά τα λόγια ακούγονται εντελώς σύμφωνα με το πνεύμα του απόστολου Παύλου ο όποιος γράφει στους Φιλιππησίους: «Συνέχομαι δε εκ των δύο, την επιθυμίαν έχων εις το αναλύσαι και συν Χριστώ είναι· πολλώ γαρ μάλλον κρείσσον· το δε επιμένειν εν τη σαρκί αναγκαιότερον δι’ υμάς» (Φιλιπ, 1,23-24). Ο απόστολος δεν μιλά καν περί του θανάτου αλλά μόνο περί της μετάβασης απ΄ αυτή τη ζωή στην άλλη ζωή. Και χαίρεται περισσότερο εκείνη τη ζωή παρά αυτήν.

Ρώτησα πρόσφατα έναν υγιή γέρο: «Τι θα επιθυμούσες από τον Θεό να σου δώσει περισσότερο στον κόσμο;» Έβαλε το χέρι στην καρδιά και απάντησε: «Τον θάνατο και μόνο τον θάνατο»! «Πιστεύεις στη ζωή μετά από τον θάνατο;» «Ακριβώς λόγω αυτής της πίστης επιθυμώ όσο πιο γρήγορα τον θάνατο», είπε ο γέρος.

Οι άπιστοι φοβούνται τον θάνατο, αφού θεωρούν ότι ο θάνατος είναι εξ ολοκλήρου καταστροφή της ζωής. Πολλοί άνθρωποι που πιστεύουν πάλι φοβούνται τον θάνατο επειδή νομίζουν, ότι δεν ολοκλήρωσαν το καθήκον τους σ’ αυτόν τον κόσμο: Δεν έβαλαν τα παιδιά στον ορθό δρόμο ακόμα, ή δεν ολοκλήρωσαν ό,τι άρχισαν. Ακόμα και κάποιοι άγιοι άνθρωποι είχαν φόβο την ώρα του θανάτου. Όταν κατέβηκαν οι άγγελοι να πάρουν τη ψυχή του αγίου Σίσογιε, αυτός ο αγγελικός άνθρωπος προσευχόταν, να τον αφήσουν ακόμα λίγο στη ζωή ένεκεν μετάνοιας και προετοιμασίας για την άλλη ζωή. Οι άγιοι, λοιπόν, δεν φοβόντουσαν τον θάνατο αλλά την κρίση του Θεού μετά τον θάνατο. Και αυτός είναι ο μόνος δικαιολογημένος φόβος του χριστιανού, ο οποίος πιστεύει σταθερά στην άλλη ζωή και στην κρίση του Θεού.

Ενώ χωρίς την πίστη στην άλλη, την ουράνια ζωή, ο φόβος είναι το σχοινί γύρω από τον λαιμό, με το οποίο ο θάνατος τραβά τους καταδικασμένους στα έγκατά του. Η ζωή για τον άπιστο δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο άνεμος του θανάτου, ο άνεμος που σηκώνει και ρίχνει τη νεκρή στάχτη του ανακατεύει αυτή τη στάχτη και την ηρεμεί. Εάν ο άπιστος έως το τέλος σκεφτόταν λογικά, θα έπρεπε να πει ότι η ζωή στην πραγματικότητα δεν υπάρχει. Γι’ αυτόν η μόνη του πίστη είναι ο θάνατος, μόνη αιώνια δύναμη ο θάνατος, μοναδικός Θεός, ο θάνατος. Για μας τους χριστιανούς, όμως, ο θάνατος είναι ολοκλήρωση ενός σχολείου, το σήμα για το τέλος της υπηρεσίας στον στρατό, και γέφυρα για την επιστροφή στην πατρίδα. Στην πραγματικότητα ο θάνατος δεν υπάρχει καθαυτός για εκείνους οι οποίοι πιστεύουν στον Χριστό. Αυτός είπε στη Μάρθα -και τούτο το λέει και σε μας σήμερα- «εγώ είμι η ανάστασις και η ζωή. Ο πιστεύων εις εμέ, καν αποθάνη, ζήσεται- και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα» (Ιωάν. 11,25-26), Σε ποιον θα πιστεύουμε, εάν όχι στον Χριστό, αδελφέ Σταύρο; Στους ανθρώπους δεν μπορείς να πιστεύεις ούτε όταν λένε το όνομά τους, ακόμα λιγότερο όταν λένε: «Θα σε πληρώσω αύριο», και ελάχιστα όταν μιλούν για βαθιά και υψηλά πράγματα. Εκτός του Υιού του Θεού κανείς δεν ξέρει τίποτα ούτε περί του θανάτου ούτε περί εκείνου που μας περιμένει μετά τον θάνατο. Αλλά Αυτός ήξερε και φανερώθηκε και έδειξε. «Κατεπόθη ο θάνατος εις νίκος» (Α΄Κορ. 15,54), κατά τα λόγια του αποστόλου. Τότε τι έχουμε να φοβόμαστε απ΄ εκείνο που κατεπόθη με την ανάσταση του Χριστού; Δεν συμβαδίζει ο φόβος του θανάτου για τους προσκολλημένους στον Χριστό, τον νικητή του θανάτου και Ζωοδόχο.

Όμως, ένας φόβος παραμένει, εντελώς αμετακίνητος και δικαιολογημένος. Είναι εκείνος ο φόβος, που τον αισθάνονταν και οι άγιες ψυχές στην όψη του θανάτου. Τούτος είναι φόβος όχι από τον θάνατο αλλά από την ανετοιμότητα για εκείνη την αθάνατη ζωή. Ο φόβος από την ακαθαρσία της ψυχής μας. Αφού οι ακάθαρτοι δεν θα δουν τον Θεό, ούτε την πραγματική ζωή στους άγιους ουρανούς.
Ο Κύριος να είναι το θάρρος και η παρηγοριά σου.

Πηγή: Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, “Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται”, 
Εκδ. “Εν πλω”, σ. 269- 272, Η άλλη όψη

Αναδημοσίευση από: Πενταπόσταγμα

17/2/17

Επέτειος τῆς εἰς Ἐπίσκοπον χειροτονίας τοῦ Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου




Τήν Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017
ἐπέτειον τῆς εἰς Ἐπίσκοπον χειροτονίας 
τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν 
κ.κ. Χρυσοστόμου, 
ὁ Σεβασμιώτατος θά τελέσῃ τήν Θεία Λειτουργία 
στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν.


15/2/17

Μνήμη του Οσίου Ανθίμου στο νοσοκομείο του Ρίου


Μέ λαμπρότητα ἑορτάσθη ἡ μνήμη τοῦ Ὁσίου πατρός ἡμῶν Ἀνθίμου τοῦ ἐν Χίῳ στό Γενικό Πανεπιστημιακό Νοσοκομεῖο Πατρῶν «Παναγία ἡ Βοήθεια».

• Τήν παραμονή, 14.2.2017, στόν πανηγυρίζοντα Ἱερό Ναό Παναγία ἡ Βοήθεια, τοῦ Γενικοῦ Πανεπιστημιακοῦ Νοσοκομεῖου Πατρῶν «Παναγία ἡ Βοήθεια» ἐτελέσθη ὁ Ἑσπερινός ὑπό τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου ὁ ὁποῖος ἐκήρυξε ἐπικαίρως τόν θεῖο λόγο, ἀναφερθείς στήν ἁγία βιοτή καί πολιτεία τοῦ Ὁσίου Ἀνθίμου.

• Ἀνήμερα, τήν Θεία Λειτουργία ἐτέλεσε ὀ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος ἐν πληθούσῃ Ἐκκλησίᾳ.

Ὁ Σεβασμιώτατος στό κήρυγμά του ἀνεφέρφθη στήν ἀπαντοχή καί παρηγορία πού λαμβάνει ὁ ἂνθρωπος κατά τίς δύσκολες στιγμές τῆς ζωῆς του, ἀπό τήν Παναγία καί τούς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας. Εἰδική ἀναφορά ἒκανε στήν θαυμαστή προστασία τῆς Παναγίας Βοηθείας καί στήν ζωντανή παρουσία τοῦ Ἁγίου Ἀνθίμου τῆς Χίου στό Νοσοκομεῖο, τοῦ ὁποίου ἀπότμημα τοῦ Ἱεροῦ Λειψάνου εὑρίσκεται στόν Ναό τῆς Παναγίας Βοηθείας, τοῦ Νοσοκομείου.

Ἐπίσης ἐπήνεσε τόν Διοικητή κ. Θεόδωρο Πισιμίση, τό ἰατρικό καί νοσηλευτικό προσωπικό, τόν Ἱερέα τοῦ Νοσοκομείου π. Χαρίτωνα, ὡς καί ὃλους ὃσοι ἐργάζονται στόν εὐαίσθητο τομέα τῆς ὑγείας.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ Σεβασμιώτατος ἐκ μέρους τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ προσέφερε στόν Διευθυντή τῆς Καρδιοθωρακοχειρουργικῆς Κλινικῆς κ. Δημήτριο Δουγένη τιμητική πλακέτα ἐπί τῇ ἀποχωρήσει του ἀπό τό Νοσοκομείο προκειμένου νά ὑπηρετήσῃ σέ Νοσοκομείο τῶν Ἀθηνῶν, ἐπαινέσας αὐτόν γιά τό ζῆλο καί τήν ἀφοσίωσή του στό λειτούργημα τοῦ ἰατροῦ καί γιά τήν συνεργασία του μέ τήν τοπική Ἐκκλησία.

Τέλος, ἀντιφώνησε ὁ κ. Δημήτριος Δουγένης ἀφοῦ εὐχαρίστησε τόν Σεβασμιώτατο, τόν κ. Διοικητή καί τό Ἱερέα τοῦ Ναοῦ γιά τήν τιμητική πλακέτα.








Η γιορτή της Μητέρας στην Χριστιανική Εστία Πατρών


Πραγματοποιήθηκε στη Χριστιανική Εστία Πατρών την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2017 η γιορτή - αφιέρωμα στην Μητέρα που επιμελήθηκαν οι ομάδες των Χελιδονιών, των Χαρ. Αγωνιστών και της Χ.Φ.Δ. με την καθοδήγηση του θεολόγου κ. Δημ. Κεχαγιά.

Το πρόγραμμα της γιορτής περιελάμβανε βυζαντινούς ύμνους από τον χορό της Χ.Φ.Δ. σχετικούς με τη γιορτή της Υπαπαντής και τραγούδια από τη χορωδία των Χελιδονιών και των Χαρούμενων Αγωνιστών με την καθοδήγηση του κ. Νεκταρίου Μάρα.

Στην γιορτή προβλήθηκαν εικόνες με θέμα την χριστιανική οικογένεια ενώ κείμενα σχετικά ανέγνωσαν ο Ν. Αθανασάτος και ο Άλκης Αδαμόπουλος, μαθητές λυκείου. 

Η κεντρική ομιλία έγινε από την εκπαιδευτικό κα Τσιβίλη - Χρυσικού Ελένη με θέμα: "Η συμβολή της μητέρας στην ειρήνη της οικογένειας". 

Το τελευταίο μέρος της γιορτής παρουσιάστηκε από τα μικρότερα παιδιά του δημοτικού, τα οποία είπαν ένα τραγούδι όλα μαζί, ένα ποίημα είπε ο Ν. Στανίτσας ενώ συμμετείχαν σε ένα ταμπλό με θέμα: "Αγγελικό προσκύνημα".

Το κλείσιμο έκανε ο σεβ. π. Σωτήριος Τσάφος ενώ στην έξοδο προσφέρονταν τριαντάφυλλα σε όλες τις μανούλες.